Zgadzam się z ideą podniesienia w Polsce wieku korzystania z mediów
społecznościowych do 15 lat. Dzisiejsze platformy nie są neutralnym „miejscem
spotkań” – to systemy oparte na algorytmach, które personalizują przekaz tak, by
maksymalizować czas, reakcje i powroty. W praktyce oznacza to mechaniki
sprzyjające utracie kontroli: powiadomienia, zmienne nagrody, infinite scroll i autoplay
zmniejszają próg wejścia i zwiększają koszt wyjścia, co u młodszych użytkowników
łatwo prowadzi do kompulsywnego sprawdzania. Drugim problemem jest pasywny
czas ekranowy: długie przewijanie nie buduje kompetencji ani relacji, za to wypiera
sen, ruch i regenerację, a bywa też sposobem regulowania napięcia i emocji. Do tego
dochodzi kwestia treści: badania Fundacji Dbam o Mój Zasięg pokazują, że
algorytmy potrafią podsuwać młodym materiały skrajne, przemocowe czy seksualne,
a Big Tech wciąż zbyt słabo bierze odpowiedzialność za to, co realnie pojawia się w
feedzie. Jednocześnie wiek to tylko bariera wejścia. Nawet „szczelna” weryfikacja nie
zwalnia rodziców i szkoły z budowania higieny cyfrowej i jasnych zasad ekranowych:
po co, kiedy, gdzie i na jak długo.
